Helikoptervlucht Los Angeles foto’s: de stoel, de instellingen, de kant

Reflecties. Een wit of licht shirt kaatst terug van de binnenkant van het raam en belandt midden in elke foto, en je ziet het pas als je thuis bent. Draag zwart. Zet de lens dan fysiek tegen het glas, waardoor de luchtspleet verdwijnt waar de reflectie in leeft. Leg de camera niet op de raamlijst — het frame trilt en de trilling gaat rechtstreeks de foto in.

Beweging. Een helikopter beweegt, de lucht is niet altijd glad, en de rotor snijdt door de bovenkant van het beeld. Bij 1/1000 seconde verdwijnen alle drie de problemen. Op een telefoon betekent dat: niet in nachtmodus fotograferen overdag en geen enkele langsluitertijdinstelling gebruiken. Op een camera: sluitertijdprioriteit op 1/1000 en laat de ISO gaan waar hij moet.

De verkeerde kant. Het Hollywood Sign komt maar één keer voorbij. Op de meeste routes vanuit Burbank zit het aan de linkerkant, maar wind, luchtverkeer en de route van de dag veranderen dat. Vraag het bij het inchecken. Het is de meest waardevolle vraag die je kunt stellen en niemand stelt hem.

Het hangt af van het vertrekveld en de dag. Vanaf Van Nuys en Burbank, beide ten noorden van de heuvels, zet de standaardaanvliegroute op Mount Lee het Hollywood Sign op de meeste routes links — maar dat is een tendens, geen regel, en het luchtverkeer rond Burbank gooit het regelmatig om.

Wat betrouwbaarder is: op een rondvlucht die eerst Hollywood aandoet, dan Griffith en vervolgens de Sunset Strip en Beverly Hills, draait het toestel, zodat elke kant zijn eigen herkenningspunten krijgt. Zit je rechts voor het bord, dan zit je op de terugweg aan de goede kant voor Downtown en het bekken.

Vraag het bij het inchecken, neem het antwoord aan en stop met je er zorgen over te maken. De mensen met de slechtste foto's van een helicopter ride Los Angeles zitten niet aan de verkeerde kant. Ze dragen een wit shirt.

Het opstijgen. Nog niets. Leg de telefoon weg, zet de headset comfortabel en zoek waar de reflecties in het raam zitten, want op een helikoptervlucht boven Los Angeles van twintig minuten heb je ongeveer drie minuten voor het eerste herkenningspunt.

De passage langs het Sign. Veertig seconden. Burstmodus, groothoek, lens tegen het glas. Fotografeer de hele passage in plaats van te wachten op de beste hoek — je ziet de beste hoek niet aankomen.

Griffith en de Strip. De koepels van het observatorium en dan de lange diagonaal van Sunset Boulevard. Goede video, omdat het toestel draait en het beeld over de stad beweegt.

De bocht naar huis. Het wijdste uitzicht op het bekken dat je krijgt op een helikoptervlucht boven Los Angeles, met de bergen achter en de oceaan aan de andere kant. Eén beeld, groothoek, en dan stoppen.